Trotse Hanne met haar 10 kinderen: 8 jongens en 2 meisjes.

Op 15 december 2018 zijn de pups geboren!

Week 8

En dan gaat de laatste week al weer in. De pups zijn nu echte hondjes die van alles willen (en soms nog niet kunnen). Ze testen hun tandjes, vooral broekspijpen en veters zijn favoriet. Ze testen hun tuinvaardigheden, vooral in snoeien zijn ze goed. En ze testen de grenzen, ze komen als we roepen maar niet als ze door hebben dat het speelkwartier dan is afgelopen en ze naar binnen moeten. Kortom, niet alleen zij maar ook wij hebben het druk en we hebben beweging genoeg. Maar nog steeds met liefde natuurlijk, hoewel het poetswerk van ons wel wat minder zou mogen. En dan is ook de laatste week om, de ren wordt te klein voor 9 pups en de nieuwe bazen staan te popelen om hun pup op te halen. Voor hun waren het vast lange wachtweken, voor ons is de tijd voorbij gevlogen. Maar hoe leuk het ook was, nu is het tijd om weer in het echte leven te stappen en even bij te komen van de hectische periode. En alvast na te denken over een mogelijke partner voor onze Dante voor winter 2019/2020, want een nestje Wetters is toch het mooiste wat er is....

Week 7

En dan zijn ze al 6 weken en gaat week 7 in. Deze week staat de dierenarts op het programma. Alle pups zijn door de APK gekomen, alleen wat navelbreukjes maar dat was te verwachten aangezien papa en mama die allebei ook hebben. Ook de dierenarts had spuiten meegenomen maar daar hebben de pups weinig van gemerkt want weer geen kik gehoord. Verder is het tijd voor het buitenspeelkwartier deze week. Het is echt winter buiten: nat, koud en zelfs sneeuw maar toch laten we ze iedere dag even naar buiten zodat ze hier ook aan kunnen wennen. Inclusief de afdroogbeurt als ze weer binnen zijn. Dat vinden ze heerlijk maar naar binnen gaan eigenlijk niet, ze staan al weer te trappelen om terug naar buiten te gaan als ze net weer binnen zijn. Buiten is het avontuur en kan je heerlijk een lang stuk rennen. Dat rennen gaat nog als tekenfilmfiguurtjes, alles beweegt en ze komen amper vooruit maar oefening baart kunst. Hanne vindt het erg leuk om buiten te spelen met haar pups en zo kan ze ze ook opvoeden. En Hanne is ook zeker niet te beroerd om ze nog even een slokje te laten drinken en daar maken de pups ook graag gebruik van. Nu op naar week 8, de laatste week dat wij van ze kunnen genieten voordat we ze overdragen aan hun nieuwe bazen die vast veel plezier met ze gaan beleven. 

Week 6

Vijf weken zijn de heren en dame al weer. Ze groeien als kool. Zelfs wij zien ze groeien terwijl we ze toch iedere dag zien. En horen... wat kunnen ze een herrie maken! Er wordt druk geblaft en gegromd. Deze week staat het chippen op het programma, de mevrouw van de Raad van Beheer had hele dikke naalden bij zich maar de pups hielden zich stoer en gaven geen kik. Ook is er DNA afgenomen. Verder kwamen oma Chaconne en tante Jet deze week op kraambezoek. En mochten de pups voor het eerst onder de overkapping liggen, lekker in het zonnetje. 

Week 5

Week 5 begon weer met een wormenkuurtje. Dit keer kwam er minder weerstand en slikten ze het roze goedje allemaal braaf door. En toen was het klaar voor de grote verhuizing: de kist maakte plaats voor een echte grote puppen ren. Ze waren er ook wel aan toe, het uitzicht van de bruine planken van de kist beviel ze niet meer echt. Nu kunnen ze fijn door de tralies kijken en krijgen ze ook meer mee. Er staat ook een ren onder de (dichte) overkapping maar daar was het deze week toch nog echt te koud voor. Mama Hanne is steeds minder bij de pups te vinden. Logisch ook wel want het zijn net kleine piranha's als ze de melkbar ontdekken. En ze eten nu (geweekte) brokjes en drinken netjes water uit een bakje. Gelukkig hebben ze elkaar om fijn mee te spelen en dat wordt ook volop gedaan. Dat er dan af en toe een oortje klem zit of je aan je staart wordt getrokken hoort het gewoon bij natuurlijk. De pret is er in ieder geval niet minder om. Alle pups hebben nu hun toekomstige bazen ontmoet, alleen wie naar wie toe gaat is nog even een puzzel.

Week 3+4

Week 3 begon met nageltjes knippen en een wormenkuurtje. De pups waren het bijna allemaal eens, wormenkuur is vies! Behalve Pepijn, die smikkelde het roze goedje lekker naar binnen. De manicure konden de pups dan wel weer waarderen, braaf lieten ze die ieniemienie maar oh zo scherpe nageltjes knippen. Fijn voor de buik van Hanne die al aardig rood begon te zien van het getrappel tijdens het drinken. En dan de reden dat week 3 en 4 zijn samengevoegd. Geen leuke reden. Want een nestje fokken is zeker niet altijd leuk en brengt soms echte zorgen met zich mee. In dit geval om het kleine bruine teefje. Haar ene oogje ging niet goed open en zag er anders uit dan die van de anderen. Dus even laten checken bij de dierenarts die constateerde dat het een onontwikkeld oogje is, microphthalmia heet dat. Het andere oog leek goed dus ze zou aan een oogje blind zijn maar daar kon ze zich wel mee redden. Leek... want aan het begin van week 4 zagen we dat het "goede" oogje er ook anders uit begon te zien. Met lood in de schoenen dus weer naar de dierenarts waar onze bange vermoedens werkelijkheid werden. Het andere oogje was ook aangetast, groeide niet goed mee en ook met dit oogje zou ze niet kunnen zien. Er was wat ons betreft maar een beslissing de juiste en de eerlijkste, hoe verdrietig en moeilijk ook, we hebben haar op 7 januari laten gaan. En ook al heb je dan nog 9 pups in de werpkist liggen, die 10e mis je dan echt... 

Week 2

De eerste kwetsbare week is voorbij. We kunnen iets geruster ademhalen en slapen. Hoewel slapen, nog steeds gebroken nachten hier want we klussen ofwel flessen nog aardig wat bij om iedereen tevreden te houden en te zorgen dat alle kinders goed groeien. En om Hanne te voorzien van catering want tien pups is toch aardig veel voor haar. Maar ze eet goed gelukkig hoewel ze wel wat verwend begint te raken. Pens is prima, maar wel graag aangemaakt met geitenmelk of geitenyoghurt. En kippennekken gaan er ook wel in, maar wel graag uit de hand gevoerd. Gelukkig groeien de pups allemaal goed en zijn de meeste oogjes open inmiddels. Hierdoor krijgen ze echte hondensnoetjes. Ook wordt er al druk geoefend met lopen, de achterpootjes eronder en hop waggelen maar. Erg schattig om te zien dus ook buiten onze flesdiensten om zitten we vaak bij de kist om naar het grut te kijken. 

Week 1

Niet alleen Hanne maar ook wij moesten toch echt even bijkomen van de bevalling. Maar Hanne zat ook al snel weer in haar moederrol en zorgt goed voor de pups. Helaas kwam de melk niet goed op gang zodat de pups onrustig waren en we met flesjes aan de gang moesten. Een leuk maar ook tijdrovend werkje, iedere 3 uur wensen de kleine dames en heren eten te krijgen, ook 's nachts. Gelukkig nam de melk van Hanne in de loop van de week toe en nu drinken sommige pups nog een flesje extra en sommige alleen nog maar bij Hanne. Hopelijk kunnen we dit verder gaan afbouwen. De groei zit er in ieder geval bij allemaal goed in nu en ze beginnen echte hondenkopjes te krijgen. Ook hebben we de eerste "blafjes" al gehoord dus het worden vast goede waakhonden. De geboorteaangifte is in deze week ook gedaan dus de stamboomnamen zijn aangevraagd bij de Raad van Beheer. Voor de teefjes is dit Pippe en Piene. Wie wie wordt is nog niet duidelijk, we wachten nog even met kiezen wie bij ons blijft wonen en die pup gaat Pippe heten. De jongens krijgen de volgende namen: bruin: Peer en Pomme, bruinbont: Pyke, Perre en Pepijn, zwartbont: Puck, Pim en Polke. Als achternaam heten ze allemaal Van Meerlebroek, onze kennelnaam. 

De bevalling

Hanne is op zaterdag 15 december bevallen via een keizersnede. De dagen daarvoor was ze al druk bezig met hijgen, graven en achter ons aanlopen maar op vrijdagavond begon het echte werk. Hard hijgen en als Hannes plan gelukt was hadden we nu een gat in de keukenvloer. Verwachtingsvol zaten we dus de hele nacht op de bank maar behalve wat lichte weeën gebeurde er niets... Op zaterdagmorgen de dierenarts gebeld en op naar Horst. Niet in onze planning maar het werd een keizersnede. Binnen een half uur lag Hanne op de operatietafel en toen begon voor ons een half uur hard werken. We mochten helpen met het opvangen van de pups. Dat ging in een rap tempo, binnen een paar minuten lag de couveuse al aardig vol. Met jongens.... de ene reu na de andere kwam tevoorschijn. Gelukkig voor ons (er blijft een meisje bij ons wonen) kwamen er ook nog 3 meisjes tevoorschijn. Een van de meisjes had echter een zo grote navelbreuk dat de darmen eruit hingen. Gelukkig waren we bij de dierenarts dus ze hebben nog geprobeerd om alles er weer in te krijgen maar dat ging helaas niet lukken en hebben we haar laten gaan. Een kant van het fokken die nooit zal wennen. Maar ook vreugde om de 10 pups die hopelijk opgroeien tot stoere kerels en dames. 

Dracht

Weegtabel:
Dekking 14 oktober 2018: 30,9 kg
14-11-2018 4 weken drachtig: 30,3 kg
17-11-2018 5 weken drachtig: 30,6 kg
23-11-2018 (bijna) 6 weken drachtig: 32,8 kg
30-11-2018 (bijna) 7 weken drachtig: 34,7 kg
7-12-2018 (bijna) 8 weken drachtig: 37,2 kg

7 december 2018:
Vanavond weer ons wekelijkse uitstapje naar de Welkoop gemaakt. We gaan het nog missen strakjes. Hanne is weer 2,5 kilo aangekomen en dat is duidelijk te zien. Toch kan ze nog best een sprintje trekken en ze voelt zich zo te zien nog prima. Inmiddels hebben we de werpkist opgezet en Hanne heeft hem weer goedgekeurd. Bij het vorige nest vond Hanne het nog nodig om iedere dag een flinke kuil te graven die wij dan weer dicht moesten gooien maar dat blijft ons nu (nog) bespaard. Nog een weekje te gaan, we gaan aftellen... 

30 november 2018: 
Bijna 7 weken drachtig nu. Zo langzaam als de eerste weken na het dekken gingen zo snel vliegt de tijd nu voorbij. Hanne vliegt niet meer, die doet het steeds rustiger aan. Ze begint ook echt rond te worden en moet inmiddels al 4 kg extra gewicht meeslepen. Ze kan ook niet meer zelf in de auto springen maar ze laat zich braaf helpen. Eten doet ze nog steeds graag. En zoals een echte zwangere heeft ze ook een vreemde eetvoorkeur: paardenbrokjes. Iedere middag staat ze op stal te wachten tot de voerton opengaat om er vervolgens met haar kop in te duiken en een flinke hap paardenbrok naar binnen te werken. Het zal ons dus niet verbazen als de pups straks niet blaffen maar hinniken....  

23 november 2018:
De groei zit er in! Hanne krijgt zichtbaar een boller buikje. Keurig verdeeld aan beide kanten van haar onderbuik. Zeker als ze rechtop staat (tegen de poort als we thuiskomen) is het goed zichtbaar. En vandaag zei de weegschaal het ook, ze is in 1 week 2 kg aangekomen terwijl ze eigenlijk nog geen extra voer krijgt. Maar ze schooit wel meer dan anders dus er gaat wat vaker een (honden)koekje in. Ze eet gelukkig weer normaal dus de bak gaat 2x per dag schoon leeg. Vanaf nu gaan we de hoeveelheid voer langzaam opvoeren en ook de kippennekken zijn al besteld want daar had ze bij haar vorige nest echt behoefte aan. Het wegen is trouwens een leuk uitstapje. Dat doen we bij de Welkoop en Hanne weet bij binnenkomst al dat ze naar de weegschaal moet lopen. Juffie hittepetit zit natuurlijk niet stil dus het duurt even voordat we dan het juiste gewicht hebben. En als ze er dan af mag rent ze naar de kassa want daar liggen de koekjes! 

14 november 2018: 
Goed nieuws: we verwachten puppy's uit de combinatie van Hanne en Ayke (Raf Brun fan de Frije Wetters)! Hanne is 14 en 15 oktober gedekt door Ayke en toen begonnen de lange wachtweken. We zagen van alles wat op drachtigheid kon wijzen, zo at Hanne na de 3e week haar brokken met lange tanden, maar het blijft altijd spannend omdat diezelfde verschijnselen ook door schijnzwangerschap veroorzaakt kunnen worden. De echo afwachten dus... en dat was vandaag. Met goed resultaat, we hebben meerdere puppy's kunnen zien en we zagen ze zelfs bewegen. Dat worden dus vast druktemakers net als hun moeder 🙂 

 

 

 

7 weken drachtig

Puppy's in aantocht!

Het liefdesduo!